Eibarko euskara hiztegia
azkenengo
1.
adlag.
(
VO).
Últimamente,
la última vez.
Denporazkua da.
Fulano, eta, "bai! koño! azkenengo eon giñuazen ontxe bost urte ero"...; azkenengo, orduantxe. /
Eta azkenengo aldiz emonaz ohittutako sarixa aiskidiari. (Ibilt 466).
2.
izlag.
(
VO).
Último,-a,
postrero,-a.
Lekuzkua. Edozein filatako amaieran daguana; azkena.
Etxe bat be bai, azkenengua han e, mendixan. /
Hemen daukazue munduko azkenengo adelantua! (Zirik 45s).